ေဟ့ ဒီမွာ... ၾကားျပီးျပီလား။
တကယ္ေတာ့ ဒီေနရာမွာ
မင္းလည္းမရွိ ငါလည္းမရွိ
ဘယ္သူမွလည္း မရွိၾကဘူး။
တခ်ိန္တည္းမွာ
မင္းေရာ ငါေရာ
တျခားသူေတြအားလုံးေရာ ရွိေနျပန္တယ္။
တခ်ိဳ႕က က်စ္က်စ္လစ္လစ္ သိပ္သိပ္သည္းသည္း
တခ်ိဳ႕က ပြေယာင္းေယာင္း နဲ႕
ဆင္ႏႊဲေနၾကတာ
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာက္ပလုိက္ရင္
ၾကက္သီးေတာင္ထတယ္။
ေႏြဆုိေအးလုိ႕ ေဆာင္းဆုိေႏြးေနတာ
ဗိုက္ျပည့္ရင္ စားစရာေတြ ေရာက္ေရာက္လာတာ
ထုံးစံလုိျဖစ္ေနျပီ။
ကဲ...တက္ေလ လုိက္မယ္ဆုိရင္
ေရဆုိးေျမာင္းဖက္သာ မသြားနဲ႕
အဲဒီဘက္က နည္းနည္းနံတယ္။
ဒီကဗ်ာေလးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ နဲ႕ www.royal-myanmar.com မွာလည္းေဖာ္ျပထားပါတယ္။
Friday, July 25, 2008
ကဗ်ာလမ္း
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment